หลังจากโดนโทรศัพท์จากผู้ประสงค์ดีเีรียกไปสัมภาษณ์งานที่เอนทรี่ที่แล้ว
 
และโดนภัยธรรมชาติพัดกระหน่ำ
 
เน็ตไฮสปีด เซ็นซิทีฟ เลยกากขึ้นมาทันทีที่ฝนตก
 
หายไปเกือบอาทิตย์ วันนี้กลับมาใช้ได้แล้วววว
 
 
เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
 
มาต่อกันเถอะนะเจ้าค่ะ
 
ถึงไหนแล้ว อ่อ หลังจากตกลงปลงใจรับปากจะไปสัมภาษณ์งาน
 
อันตัวข้าน้อย มนุษย์ผู้ตกงานก็พาตัวเองเดินทางไปที่บริษัทนั้นทันที
 
หลังจากนั่งรถเมล์ ต่อรถไฟฟ้า นั่งรถเมล์ และโบกพี่วิน เข้าซอย
 
จอดเอี๊ยดดดด....อยู่หน้าบริษัท
 
โอเค ถึงละ ขอบคุณมากค่ะพี่ที่มาส่งหนูอย่างปลอดภัย
 
 
บริษัท ตรู๊ด ๆๆๆๆ เป็นบริษัทที่ใหญ่พอสมควร
 
ถ้าหากพูดชื่อขึ้นมา เชื่อว่าทุกคนคงจะร้อง...
 
 
อ๋อออออออออออ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
 
ยาวๆๆ เป็นภาษาตะวันออกกลางแน่ๆ
 
แต่ไม่บอกดีกว่านะเจ้าค่ะ เดี๋ยวเผื่อเค้ามาอ่านเจอ จะรู้ว่าเรานินทา
 
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
 
หลังจากเดินแจ้งความประสงค์กับคุณป้าหน้าเค้าเตอร์เป็นที่เีรียบร้อย
 
ก็ได้ใบสมัครมาเขียนๆๆๆ แล้วเดินต่อไปที่ชั้นอะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว
 
ระหว่างทางขึ้นไป ก็คิดในใจว่า อะไรจะเกิดก็เกิดเถอะหวะ
 
ก็บอกไปแล้วว่าไม่ถนัด เผื่อเค้าจะมีตำแหน่งอื่นให้ทำ
 
 
ก๊อก ก๊อก  ก๊อก
 
 
(เคาะประตูห้องฝ่ายบุคคล)
 
จขบ.  :  มาสัมภาษณ์งานค่ะ
 
สล่อนหน้าเข้าไป ก็พบกับผู้ชายที่น่าจะเป็นคนโทรไปเรียกให้มา
 
เดินไปนั่ง อย่างเจี๋ยม เจี๊ยม และการสนทนาก็เริ่มขึ้น
 
ช่วงแรกผ่านไป อย่างพื้นๆ ไม่มีอะไรมากมาย แต่ความควายมันอยู่ที่ตรงนี้.....
 
 
ผู้ชายคนนั้น  :  ระหว่างภาษาอังกฤษกับญี่ปุ่นถนัดอะไรมากกว่ากันครับ

 
จขบ.  :  เอ้อ................(ทำหน้าเหว่อ ยังไม่ทันจะตอบ)
 
ผู้ชายคนนั้น  :  เอาภาษาญี่ปุ่นดีกว่า เห็นเขียนว่าเรียนภาษาญี่ปุ่น
 
พูดไม่พอ หยิบกระดาษอะไรสักอย่างที่มีภาษาญี่ปุ่นเต็มปื้ดด!!!!
 
จขบ.  :  (บร๊ะเจ้าช่วยกล้วยแขกทอดกรอบใบกระเพรา  -0-")
 
พูดเสร็จสรรพ เดินนำ จขบ. ไป ณ ห้องแห่งหนึ่ง...แล้วพูดว่า
 
 
"ลองแปลแล้วเขียนลงในกระดาษ ใช้เวลาประมาณ 30 นาทีนะครับ"
 
.......................................
 
ท่ามกลางความว่างเปล่า และโต๊ะนับสิบตัว
 
แอร์เบาๆ เป่าลม สร้างความหนาวเหน็บ
 
ผู้หญิงคนหนึ่งถูกทิ้งไว้กลางห้อง พร้อมกระดาษที่มีภาษาญี่ปุ่นเต็มไปหมด
 
และดิกชันนารี คันจิ หนึ่งเล่ม
 
...............................................
 
เธอนั่งลงกวาดสายตาไปรอบๆ
 
แล้วตะโกนดังๆ ในใจว่า
 
 
นี้มันเรื่องเฮงซวยอะไรหวะเนี่ยยยยยยยย!!!!!!!

 
อย่าให้พูดเลยเจ้าค่ะ คือ เรียนมาก็จริง
 
แต่ยังไม่จบคอร์ส 2 เลย ตอนนี้ก็ได้แค่
 
 
โอไฮโย อาริงาโตะ โดโซะ อาโน เอโต้วว โกะฮัง ซาโต้ซัง อิชิ นิ ซัน ยอน อิคึ
 
 
แล้วนี้มันอะไร อยู่ในมือกรูว นี้มันอะไร
 
คันจิล้วนๆ ถึงจะมีดิกก็เถอะ มันหาง่ายซะที่ไหน
 
ว่าแล้ว นางก็เปิดกระเป๋า จกบีบีออกมาเล่นทันที
 
คือ ไม่ใช่ ไม่ใส่ใจ ไม่อยากได้งานนะเจ้าค่ะ
 
ตอนคุยกันเมื่อกี้ก็บอกไปแล้วอีกรอบ ว่าสมัครมาอีกตำแหน่งหนึ่ง
 
แต่พี่แกก็ดั๊นนนน.......ยัดเยียดตำแหน่งนี้ให้ จะให้ทำยังไงหละ นอกจากนั่งเล่นบีบี
 
.........................................
 
 
ครึ่ง ชม. ผ่านไป เดินเอากระดาษเปล่าไปให้เค้าพร้อมกับบอกว่า
 
"ทำไม่ได้ค่ะ"
 
 
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
 
พี่แกก็ทำหน้างงๆ หัวเราะแหะๆ แห้งๆ แล้วบอกว่า งั้นนั่งรอก่อนนะ
 
เดี๋ยวไปเรียกพี่เค้ามาคุยด้วย เค้าอาจจะต้องการคนช่วยจริงๆ
 
 
"เอิ่ม.....โอเค ค่ะ รอก็รอ กูมึนมาถึงขนาดนี้แล้ว มึนต่อไปคงไม่เป็นไร"
 
 
คราวนี้ ไปนั่งรออีกห้องหนึ่ง คล้ายๆ ห้องประชุม บรรยากาศดีกว่าห้องเมื่อกี้สามเท่าตัว
 
สักพัก ผู้หญิงท่าทางเกรงใจโลกคนหนึ่งก็เดินเข้ามา
 
พร้อมกับถามคำถามทั่วไปเล็กน้อย แล้วมองกระดาษเปล่าที่ จขบ. ส่งไป พร้อมกับ พูดว่า
 
 
ผู้หญิงคนนั้น :  อืม.............ยังเรียนภาษาญี่ปุ่นได้ไม่เยอะใช่ไหมค่ะ

 
(จกกระดาษ หนึ่งแผ่น ภาษาอังกฤษล้วนๆ แล้วยื่นมา)
 
 
"ลองอ่านแล้วแปลคราวๆ ให้หน่อยได้ไหมค่ะ"
 
 
(-o-")(-o-")(-o-")(-o-")(-o-")(-o-")(-o-")
 
 
ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 
ใครก็ได้ เอากรูวววว ออกไปจากที่นี่ที
 
 
มันยังไม่จบไม่สิ้นอีกหรอวะเนี่ยยยย กรูวว อยากกลับบ้านแล้ววววโว้ยยย
 
ได้แต่แหกปากในใจเสร็จ รับมาอ่านผ่านๆ อ่านเน้นๆ อ่านจริงจัง อ่านๆๆ
 
อ่านออก!!!!!!!!!!
 
 
 
 
 
 
 
แต่.......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แปลไม่ด้ายยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!

 
หึหึหึหึหึหึ
 
 
ยื่นกระดาษให้เจ๊แก แล้วบอกว่า "ทำไม่ได้ค่ะ"
 
 
เจ๊แกก็รับไปแบบงงๆ พร้อมกับถามว่า
 
ผู้หญิงคนนั้น :  รู้ใช่ไหมค่ะว่า สมัครมาตำแหน่งไหน
 
(คือตอนกดส่งเรซูเม่มาสมัคร กูก็คงไม่เมาตาลายจนจำไม่ได้หรอกว่าสมัครตำแหน่งไหนมา)
 
 
จขบ.  :  คือสมัครมาตำแหน่งหนึ่งค่ะ แล้วเค้าให้มาสัมภาษณ์ตำแหน่งนี้
 
(คือ กรูวบอกเป็นรอบที่ล้านแปดว่าไม่ได้สมัครตำแหน่งนี้)
 
 
และแล้ว ผู้หญิงสองคน ก็มองหน้ากันแบบ งงๆ
 
ความเงียบปกคลุมพักหนึ่ง
 
ทั้งสองจ้องตากัน
 
ในที่สุด ผู้หญิงที่มีท่าทางเกรงใจก็เอ้ยขึ้น
 
"แล้วจะส่งเรื่องต่อให้อีกแผนกหนึ่งนะคะ"
 
จขบ.  :  ขอบคุณค่ะ
 
............................................................
 
 
 

edit @ 29 Sep 2011 00:44:38 by Tammada

Comment

Comment:

Tweet

เขียนสนุกมากค่ะ ได้งานเร็วๆนะ :)

#9 By ใครคนหนึ่ง on 2011-10-28 15:52

เขียนสนุกมากค่ะ ได้งานเร็วๆนะ :)

#8 By ใครคนหนึ่ง on 2011-10-28 15:46

555+เคยเจอเหมือนกันครับ..

หนักเลย^^big smile big smile big smile
ออ ที่นั่นน่ะเอง เมื่อ 3 ปีที่แล้ว เราเคยไปสมัครตำแหน่ง นึง คนสัมภาษณ์เค้าเรียกชื่อจริงห้วนๆ แบบไม่มีคำว่า "คุณ" แล้วบอกให้กลับบ้านเลย ## เลยกระโดดถีบไปทีนึง(ในใจ)

#6 By Mik (58.11.105.6) on 2011-10-06 13:53

ฮู่วว.. เหนื่อยแทนเลยค่ะ สมัครตำแหน่งหนึ่ง แต่ให้มาสัมภาษณ์อีกตำแหน่ง sad smile สู้ๆนะคะ Hot! Hot!

#5 By YaM on 2011-10-04 20:05

แค่ทดสอบธรรมดาๆบางทีก็นั่งอึ้งร่วมสิบสองนาที เตยไปเขอคล้ายๆกันให้ไปเทสอีกตำแหน่งก็นั่งจับๆคลำๆไปแป๊บหนึ่งก็บอกว่าทำไม่ได้ครับ ลากลับบ้าน
ไงก็ขอให้ได้งานไวไวนะopen-mounthed smile

#4 By แทณนี่แหละ on 2011-09-30 15:09

บางครั้งสถานการณ์ที่น่าอึดอัด
มันทำให้เราแทบจะหายใจไม่ออก

sad smile

#3 By The Traveller on 2011-09-29 21:18

เห้อๆๆๆ...เป็นเราก็คงยื่นกระดาษเปล่าเช่นกัน 555+

จะไปสัมภาษณ์เหมือนกันค่ะ แต่โชคดีที่ยังมีงานทำอยู่ แต่สิ้นปีนี้ก็จะตกอย่างเป็นทางการค่ะ....

#2 By pk_fon on 2011-09-29 04:27

55555+
ไม่รู้จะบรรยายอะไร

#1 By AelitaX on 2011-09-29 00:56