หลังจากออกจากงานมาเป็นเวลา 6 เดือน
 
ช่างเป็นเวลาหกเดือนที่แสนจะเอื้อยเฉื่อย เรื่อยเปื่อย เลื้อยคลานมากๆ
 
งานมันก็หาอยู่นะเจ้าค่ะ แต่ใช่ว่ามันจะหาได้ง่ายๆ ซะที่ไหน
 
เข้าใจความรู้สึกคนตกงานขึ้นมาทันที มันช่างว่างเปล่า และแสนน่าเบื่อ
 
.........................................................
 
การตกงานบางคนอาจคิดว่าชีวิตมันย่ำแย่ตกต่ำ ไม่ผิดหรอกค่ะถ้าจะคิดแบบนั้น
 
เพราะเดี๊ยนน เองก็ยังคิดดดดดดดดด....!!!!!!
 
แต่ แต่ แต่ อย่าไปคิดให้มันช่ำใจตัวเองเลยค่ะ ใช่ว่าชาตินี้จะหมดหนทางทำมาหากิน
 
ตราบใดที่ยังมีสองมือ และสองขา หนึ่่งสมอง มันไม่มีทางอดตายหรอก
 
จิงมั้ย??????? ห้ามเถียง!!!!!!!
 
.......................................................
 
รู้สึกว่าการตกงานมันให้อะไรกับ จขบ. หลายๆ อย่าง แต่กับคนอื่นไม่รู้
 
นี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว เลียนแบบได้ แต่อย่าเอาอย่าง เอะ!! ยังไงวะ
 
.......................................
 
(1) ได้รู้เส้นทางในกรุงเทพฯ มากยิ่งขึ้น
 
ใครบ้างที่จะมานั่งศึกษาเส้นทาง ถ้าไม่ว่างจริงๆ
 
จากที่ชีวิตอยู่แค่ สุขุมวิท-ลาดพร้าว  ลาดพร้าว-สุขุมวิท พอตกงานปุ๊บ
 
ชีวิตมันเนวิเกเตอร์ไปทุกที่ ซอกหลืบไหน ไม่เคยไป กรูได้ไปหมด
 
รถเมล์สายไหนผ่านทางไหน ต่อรถอะไร ฮอนด้าเวฟไปถึงฮอนด้าว๊อค(เดินด้วยตีน)
 
ไกลบ้าง ใกล้บ้าง มั่วบ้าง หลงบ้าง พอเป็นกระสัย
 
ถ้าไม่ว่างจริง ทำไม่ได้!!!!!!
 
.........................................
 
(2) ได้มีโอกาสเยี่ยมชมความงดงามและซอมซ่อของแต่ละบริษัท
 
อันนี้เป็นความประทับใจส่วนตัวของ จขบ. บางบริษัทเป็นที่ๆ เรารู้จักมานาน เคยเห็นแต่ผลงาน
 
ใครหละ จะมีโอกาสได้เหยียบย่ำเข้าไป พูดคุยกับพนักงานบริษัทตัวเป็นๆ
 
อิจฉาหละสิ วะฮะฮะฮะฮะ (คิดเอาเอง)
 
บางทีเราก็คิดไว้สวยหรูว่า มันต้องเป็นออฟฟิศที่วิเศษมาก แต่พอไปเห็นจริงๆ
 
ย๊ากกกกกก!!!! นี้มันอะไรฟ่ะ หาก็ยาก เข้ามาในหลืบ รถก็ไม่มี ที่นั่งก็ไม่พอ กินข้าวกันที่ไหน
 
หรือบางทีเข้าไปแทบจะไม่อยากออกมา โซฟานุ่มสบาย ออฟฟิศใหญ่ ดูดีมาก
 
ถ้าจะให้ดีรับหนูเข้าทำงานเถอะนะค่ะ พลีสสสส!!!!!!
 
แต่ก็นั้นแหละ ก็ได้แค่เยี่ยมชม ไม่มีใครโทรมาบอกข่าวดี แต่ก็ไม่เป็นไร
 
ถือซะว่า ไปดูงานละกัน 555555+
 
......................................................................
 
(3) ได้มีโอกาสเขียนหนังสือด้วยมือ เป็นการหัดคัดภาษาไทยไปในตัว
 
ก็อย่างที่เห็น ทุกวันนี้มีทั้งคอมพิวเตอร์ บีบี ไอแพด ไอโฟน ไอพอด ไอแค่กๆ
 
ทุกอย่างแค่เอามือจิ้มๆ พิมพ์ๆ มันก็ออกมาเป็นตัวหนังสือให้เราแล้ว
 
เดี๋ยวนี้คนเราแทบจะเขียนหนังสือไม่เป็น อย่างจขบ.เป็นต้น
 
ตอนทำงาน เป็นกอง บก. ก็จริง แต่เวลาเขียนงาน ก็ใ่ช่ว่าจะเขียนลงในกระดาษซะเมื่อไหร่
 
คิดอะไรได้ก็พิมพ์มันลงในคอม แก้ง่าย รวดเร็วเท่าสมอง จนตอนนี้พูดช้ากว่าพิมพ์ไปแล้ว
 
และนี้ก็ถือเป็นโอกาสที่ดี ที่เราจะได้มีโอกาสคัดลายมือกัน
 
 
จากการสมัครงานไป 5,386,300 ที่ (เว่อไปป่ะ) ค้นพบแล้้วว่า
 
ลายมือตัวเองมัน.........โครตจะห่วยแตก แหกตลาดมาก!!!!!
 
เหมือนคนเขียนหนังสือไม่เป็น ยิ่งกว่าเด็กหัดคัด ก.ไก่
 
การตกงานจึงเป็นโอกาสที่ดี (เอ่อ...ของจขบ.คนเดียวก็ได้) ที่จะมีโอกาสบอกเล่าความเป็นตัวตน
 
ให้เค้ารู้จักโครตเหง้า ประวัติ ผลงาน และความสามารถ ผ่านลายมืออย่างแท้จริง
 
แถมด้วยการ แปะ ภาพให้รู้ว่านี้ไง ถึงลายมือกรูจะอุบาทชาติขนาดไหน
 
แต่หน้าตาก็ดีนะ ดูสิ กร้ากๆๆๆๆๆๆ
 
...................................................................
 
3 ข้อไปก่อนละกันนะเจ้าค่ะ
 
คือง่วงนอนแล้ว วันหน้าจะมาเม้ามอยให้ฟังกันใหม่
 
ไม่รู้จะมีใครมาอ่านไหม
 
วันนี้นอนหลับฝันดี
 
ราตรีสวัสดิ์
 
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
 
(-3-)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ปกติไม่เคยชมใคร
เขียนได้สนุกมากครับ

#8 By APAKNAM (210.1.31.28) on 2011-09-29 16:27

หุหุ...กำลังจะเป็นคนตกงานเหมือนกันค่ะ ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน

#7 By pk_fon on 2011-09-23 05:17

มองโลกในแง่ดีจริงๆครับ ฮา confused smile

Hot! Hot!

#6 By ปูเส้น on 2011-09-20 15:49

ขอบคุณทุกคนนะจ้า....

confused smile confused smile confused smile

#5 By Tammada on 2011-09-20 15:03

เข้าใจๆ เอาน่า หากยังไม่ได้งานก็ยังได้อะไรเข้ามาบ้างแหละ ไม่ต้องกลัวๆ เอาใจช่วยให้ได้งานไวไวนะ open-mounthed smile

#4 By แทณนี่แหละ on 2011-09-20 13:41

ยังไม่มีโอกาสได้ตกงานแฮะ
ไว้ตกงานจะลองทำตาม 555+

#3 By AelitaX on 2011-09-20 03:45

เกือบตกงานเหมือนกัน
รู้สึกได้ในเวลาที่เขาจะเอาเราออก...

ขอให้หางานใหม่ได้เร็วๆนะคะ

#2 By TEXTER on 2011-09-20 03:11

ปล. หลืบ แปลว่า ซอก

Hot!

ฮ่าๆๆ อยากลองแปะดู ไม่มีใครให้ ให้ตัวเองก็ได้

sad smile sad smile sad smile sad smile

อนาถา....!!!!!!

#1 By Tammada on 2011-09-20 01:46