เป็นผู้หญิง แท้จริงแสนลำบาก
 
แต่ จขบ. ว่า
 
เป็นผู้หญิง...(เบลอๆ) แท้จริงแสนลำบาก มากกว่า
 
มันก็ไม่มีอะไรมากหรอกเจ้าค่ะ
 
......................................................
 
หลังจากถูกฤทธิ์ ภัยธรรมชาติ ที่มากับการเป็นผู้หญิงทุกเดือนเล่นงานเอา
 
ทำให้เกิดอาการปวดท้อง อย่างรุนแรง หน้าซีดหน้าเหลือง ปากม่วง วินเวียน หน้ามืด จะเป็นลม
 
(หนักเิกินไปมั้ย???)
 
จริงๆ เจ้าค่ะ ยอมรับว่าไม่เค๊ยยย....ไม่เคย จะหนักหนาสาหัสขนาดนี้
 
แล้วมันยิ่งแย่ไปใหญ่ ที่ว่ามันดันมาปวดตอนกลางดึก
 
และที่ยิ่งแย่......ยกกำลังสาม นั้นก็คือ
 
ที่ห้อง ตรูมันไม่มียาเลย แม้แต่พาราเซตามอลสักเม็ดเดียว
 
โอ้ยยยยยยยย!!!!!
 
ฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย ขายชาิติ ราดหน้าลืมใส่ผักคะน้า...!!!

 
เอาแล้วไงหละ กินน้ำร้อนก็ได้หวะ มันอาจจะหายก็ได้
 
เดินไปกดน้ำร้อนมา จิบกินแบบอนาถา เสร็จแล้วเอาแก้วน้ำมาลูบท้องให้มันอุ่นๆ
 
โอ้ววววววววววววววววววว!!!
 
ช่วยได้เจ้าค่ะคุณผู้หญิงทั้งหลาย จากการรักษาตัวเองอย่างอนาถา
 
มันทำให้ดีขึ้นมา...............................นิดนึง
 
โอเค วันนี้นอนได้ แล้วคิดในใจ พรุ่งนี้กูจะไปซื้อยามาแก้แค้นสักหนึ่งคันรถ
 
zzzzzzzzzzzZZZZZZZZZZ
 
 
วันต่อมา เวลาผ่านไปไวเหมือน...ลมตด
 
วันนี้มีธุระมากมายหลายอย่างต้องทำทั้งจ่ายค่าไฟ สมัครเรียนให้น้อง
 
แล้วยังต้องเอากล้องมะมี๊ไปซ่อมที่สยามอีก
 
ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!
 
แต่ไอ้อาการมึนเมาจากเมื่อคืนมันยังไม่หาย
 
เอาหวะ จ่ายค่าไฟเซเว่น แล้วข้ามไปสมัครเรียนให้น้องฝั่งตรงข้ามก่อน
 
ธุระสองอย่างเสร็จสิ้น ไปด้วยอาการเหนื่อยแฮก หน้าซีดเป็นไก่ต้ม!
 
...................................................................
 
พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นร้านขายยาน้อยๆ อยู่ร้านหนึ่ง
 
เหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับมาทำให้เจ็บปวดใจ
 
ความมืดเข้าครอบงำ เหตุผลทุกอย่างหายไป กลายเป็นความแค้น...
 
....................................................
 
หญิงสาวนางหนึ่ง ยืนอยู่หน้าร้านขายยาเล็กๆ ในเมืองอันเงียบสงบ
 
ฝุ่นสีแดงส้มคลุ้งกระจาย ใบไม้หนึ่งใบ...เอ่อ....สองใบก็ได้ ปลิว ฟิ้วววว........
 
เธอก้าวเข้าไปในร้านขายยาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แล้วเอ่ยปากว่า...
 
จขบ.  :  พอนสแตนกับไทลินอลแผง 1 ค่ะ
 
เภสัช  :  55 บาทค่ะ

 
วะฮะฮะฮะฮะฮะฮะฮะฮะ ในที่สุด ข้าก็ได้ยามาครอบครอง
 
เดินตัวปลิว เหงื่อแตกพลั่กกลับเอาของไปเก็บคอนโด แล้วค่อยไปซ่อมกล้องละกัน
 
นั่งอ่านสรรพคุณ พอนสแตนอยู่สักพัก
 
ด้วยความที่ไม่เคยกินและมันก็ไม่ปวดเท่าไหร่แล้ว เลยสองจิตสองใจว่าจะกินดีมั้ย
 
ปกติกินแค่ไทลินอลมันก็หาย คราวนี้ข้าต้องทำการใหญ่เลยหรือนี่
 
เอาวะ เมื่อคืนมันอดอยากมากนัก ไทลินอลไม่กินมันละ ไม่แรงพอ น้องพอนนี่แหละ
 
ว่าแล้วก็ซัดไป 1 เม็ด พอเป็นกระษัย หึหึหึหึหึ หายแค้น
 
......................................................
 
5 นาที่ต่อมา......
 
โลกหมุน แขนขาอ่อนแรง ใจสั่น มึน อยากจะอ้วก ปวดเมื่อยเนื้อตัวกว่าเดิม
 
อรั่ยยยยยยย ยะ ไอ้ยานรกกกกก!!!!!!!!!!!!
 
มันแรงงง ไปสำหรับข้าหรือนี่....ความสมเพชตัวเองมาแทนความกระหยิ่ม ยิ้มย่อง
 
ณ บัดนี้ ความแค้นได้ถูกสะสาง แต่อันตัวกรูต้องมานอนแหมะ ด้วยอาการเมายาแก้ปวด
 
นี้มันอะไรกันฟ่ะเนี่ย นี้มันเฮงซวยชัดๆ มันไม่ใช่อะฟ้า มันไม่ช่ายยยยยยย
 
เค้าอยากไปสยาม เค้าไม่อยากมานอนเมายาแบบเน้.....กรี๊ดดดดดดดดดดดด
 
นอนอาจทำให้เลือดลมไม่ไหวเวียน ลุกขึ้นสิ เผื่ออะไรมันจะดีขึ้น
 
 
พี่สาว  :  ทำไมหน้าซีด ปากซีดอย่างนั้นละ
 
จขบ.  :  (เดินไปส่องกระจก)

 
ว้ากกกกกกก!!!!!!!!!!  นี้มันซอมบี้ชัดๆ
 
มันบ่ช่ายนะเจ้ย....มันบ่ช่ายยยยย อะหึ้ยยยยย !!!!!!!!!!
 
กินอะไรไม่ดูสังขาร รู้ว่าตัวเองเมายาแก้ปวด แต่ก็ไม่คิดว่าน้องพอนผู้โด่งดัง
 
จะทำกับเจ๊ ได้ถึงเพียงนี้ คนอื่นเค้ากินกันเยอะแยะ ไม่เห็นจะเป็นอะไร
 
ไม่รู้จะทำยังไง เดินไปเปิดตู้เย็น หยิบบราวนี่มายัดปาก กินอะไรหวานๆ เผื่อจะดีขึ้น
 
ได้ผลเจ้าค่ะ !!!!! มันดีขึ้นจริงๆ สักพักมันดีขึ้น
 
หายแล้ววววว..ไปสยามมมมมมมมม!!!!!!!
 
..................................................................................
 
ณ สยามพารากอน
 
จขบ.เดินลงจากรถไฟฟ้า แบบมึนๆ เข้าพารากอน......
 
ผ่านดงแฟนคลับเฉินหลงถูกสต๊าฟ ที่ถ่ายรูปอย่างเมามัน แบบมึนๆ
 
เดินโค้งอ้อมบันไดเลื่อนแบบมึนๆ  (กูจะอ้อมทำไม ไกลเปล่าๆ)
 
ดูจากป้ายบอกทาง โซนี่อยู่ชั้น 2 โอเค เดินขึ้นชั้น 2 ไปแบบมึนๆ
 
 
และแล้ว....
 
 
เฮ้ยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!
 
ใคร!!!!!!!! ใครเอาโซนี่อั๊วไปไหน เมื่อสามเดือนที่แล้วมันยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย
 
โซนี่กูอยู่ไส!!!!! (ทำท่าจา พนม)
 
เดินแบบอารมณ์เสียไปที่บันไดเลื่อน
 
พร้อมคิดในใจ อย่าให้กูรู้นะมึ๊ง....กูจะเอาพอนสแตนยัดปากให้เมาเลย
 
 
vvvvvvvvvvv
 
vvvvvvv
 
vvv
 
v
 
"ชั้น 1"
 
(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")
 
เอ้อ...เอ๋...อุ้ยตาย แย่จัง คิคิ หุหุ คุคุ ชิมิชิมิ
 
อ๊ายยย อาย อยู่ในใจตัวเอง เดินขึ้นบันไดไปชั้นสอง อ้อมบูธงานอะไรสักอย่าง
 
 
เฮ้ย นี่มันก็ชั้นสองแล้วนี่หวา แล้วมันหายไปไหนอีกวะ
 
 
เหลือบไปทางซ้าย อ้อ มันอยู่นั้นเอง
 
(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")(-..-")
 
 
(คิดเข้าข้างตัวเองในใจ ย้ายไปอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่อ่ะ แหะๆ)
 
เอ้อ...เอ๋...อุ้ยตาย แย่จัง คิคิ หุหุ คุคุ ชิมิชิมิ
 
 
.........................................................
 
นอกจากจะกากและเกรียนแล้ว ยังเรื้อนอยู่ในคนๆ เดียวกัน
 
หลังจากแสดงความเกลื้อนในใจเบาๆ
 
และแล้ว การเอากล้องมะมี้ไปให้ช่างดูก็ผ่านพ้นไปแบบมึนๆ
 
พร้อมกับคำพูดของช่างที่กระแทกใจอย่างแรงว่า
 
 
"ซื้อใหม่ดีกว่าครับ อย่าซ่อมเลย ไม่คุ้ม"
 
เอ่อ.......พี่ไม่ให้กำลังใจหนูเลยหรอค่ะ  (-..-")
 
 
"แต่ถ้าเอามาเปลี่ยนเป็นอันใหม่ก็ได้นะ เพิ่มเงินประมาณ 3,900"
 
นั้น.....ขายของ พนักงานดีเด่นสุดๆ
 
 
ได้แ่ต่เดินคอตกกลับออกมา ด้วยใจห่อเหี่ยว และมึนงง
 
.....................................
 
เดินเล่นสักพัก พยาธิในท้องก็ร้องเรียกหาอาหาร
 
ไอ้หมีเลิกงานแล้ว หาอะไรกินดีกว่า โย้วๆ
 
 
ระหว่างที่นั่งรถไฟฟ้า

 
ตรู๊ดดดด.........(เสียงโทรศัพท์)
 
ไอ้หมี  :  อ้วนถึงไหนแล้ว
 
จขบ.  :  ถึงอโศก
 
ไอ้หมี  :  งั้นลงมารอที่อโศกก่อนนะ ใกล้ถึงรถไฟฟ้าแล้ว
 
จขบ.  :  ก็ด้ายยยย!!!  (มองดูจอทีวีในรถไฟฟ้า ASOK)
 
โอเค สเตชันนี้แหละ อโศก กระโดดลง พร้อมกดบีบีเม้ากับเพื่อนรอ
 
 
 
สิบนาทีผ่านไป.....
 
ตรู๊ดดดดดดดดดด................(เสียงโทรศัพท์)
 
ไอ้หมี  :  ตัวเองอยู่ไหนอ่ะ
 
จขบ.  :  ก็อยู่อโศกไง ยืนอยู่ข้างบนแล้วอ่ะ
 
ไอ้หมี  :  ไม่เห็นอะ เค้าอยู่ข้างบน ยืนอยู่ตรงไหน
 
จขบ.  :  ก็ยืนอยู่นี้ไง (พร้อมกับชะโงกหน้า นี่ไงฉันอยู่นี่ เห็นรึยัง)
 
.....................................................
 
พลันสายตานางก็เหลือบไปเห็นความจริงอันน่าสลด ของป้ายสีน้ำเงิน ตั้งเด่นเป็นสง่า
 
..........................................................
 
....................................
 
 
......................................
 
 
 
..............................
 
....................
 
 
..........................
 
 
 
.............................
 
 
...................
 
.........................
 
 
...........................
 
 
vvvvvvvvvvvvv
 
vvvvvvvvv
 
vvvvv
 
vv
 
v
 
v
v
v
v
v
 
"พร้อมพงษ์"
 
 
 
 
 
 

edit @ 19 Sep 2011 12:51:56 by Tammada

Comment

Comment:

Tweet

พอดีไม่ได้ฟัง อะค่ะ เมาๆ มึนๆ

#5 By Tammada on 2011-11-07 21:04

ทำไมถึงลงผิดได้ สรุปคือ เค้าประกาศผิดเหรอ >????

#4 By mik (58.11.105.6) on 2011-10-06 14:25

เจ๊ เก็บฟันปลอมด่วน ฮ่าๆๆๆๆๆ

question question question

#3 By Tammada on 2011-09-19 12:49

555555555555555
แวะพร้อมพงษ์ก่อนก็ได้นะ แล้วบอกเค้าว่า...มาซื้อสติ กร๊ากกกกกกกกกกก นาน ๆ จะเจอกัน เล่นเอาเจ้ ขำจนฟันปลอมกระเด็น 55555555
Hot!

#2 By ta_THINK_nhong on 2011-09-19 10:19

เอิ่ม...
เมาค้างใช่มั้ย sad smile sad smile

#1 By AelitaX on 2011-09-19 04:43